زن های زشت تورنتو

وقتی شما در تهران پیاده راه می روید از هر ده دختر و یا خانمی که از مقابلتان رد می شود به طور متوسط دو تای آن ها زشت هستند، چهار نفر چهره متوسط و دو نفر زیبا و دو نفر هم داف هستند. اما چیزی که واقعا در تورنتو به چشم می آید این است که دخترها و زن ها واقعا اینجا زشت هستند. چند روز پیش به مدت یک ساعت در ایستگاه مترو فینچ باید منتظر یکی از دوستام می شدم تا بیاد. در این یک ساعت شما خودتان حساب کنید که چند صد نفر آدم از جلوی من رد شدند. به جرات می تونم بگم که از هر ده نفر شش نفر زشت، سه نفر چهره معمولی، و یک نفر زیبا بود. من وقتی تهران بودم شرکتمان توی عباس آباد بود. و شعبه بانکم و تعمیرگاه و آپارتمان خودم و همه کارام دور و بر عباس آباد، یوسف آباد، آرژانتین، میدون ونک و سهروردی بود. یعنی نه زیاد بالا شهر بودم نه پایین شهر. یک جای متوسط شهر. ولی وقتی نیم ساعت پیاده می رفتی بیرون از بس دافی و عروسک می دیدی خستگی کل روزت در میومد. دیگه بعضی وقت ها سرگیجه می گرفتم. تا این دختره رو نگاه می کردم یکی دیگه می اومد هم زمان یکی داشت از اون ور خیابون تو پیاده رو رد می شد. خلاصه حوصله آدم سر نمی رفت. خدا می دونه چند بار نزدیک بود بخاطر عدم توجه به جلو در حین رانندگی تصادف کنم. ولی اینجا توی تورنتو از این خبرها نیست. یعنی بخواهم خیالتون رو راحت بکنم اینطوری بگم که ترجیح می دم وقتی توی اتوبوس یا مترو هستم با موبایلم بازی کنم تا اینکه دخترهای دور و برم رو نگاه کنم. چون واقعا وقت تلف کردنه.
حالا اینجا زن و بچه مردم نشستند من نمی تونم به تفصیل در مورد سایز سینه و کمر و باسن صحبت بکنم. ولی فقط اینو داشته باشین که خیال نکنید اینجا تو خیابون پر از مریلین مونرو، پاملا اندرسون و مونیکا بلوچی است.