Bienvenidos a México

چند وقتی هست که براي ماموريت کاری به مکزيک اومدم. و اينطوری که برنامه کاريم است بايد فعلاً 7- 8 ماهی اينجا بمونم. قبلاً هم ماموريت مکزيک اومدم. همکاراي بسيار جالبی دارم توي دفتر مکزيک. يعنی اينجا کاملاً همه چی با دفتره تورنتو فرق ميکنه. دوتا گزينه داشتم که اينجا يا توي هتل اين مدّت رو زندگی کنم يا اينکه برايم خونه اجاره کنن. من هم ترجيح دادم که توي خونه زندگی کنم. براي همين قبل از اومدنم مديره افيس مکزيک برايم يک خونه دو خوابه مبله اجاره کرد.
هر سری که من با اير کانادا سفر ميکنم يه مشکلی داره. تاحالا دو دفعه چمدون هایم رو گم کردن. اين سری هم که داشتم ميومدم بايد ميرفتم دالاس در تکزاس و از اونجا ميومدم مکزيکو سیتی. قرار بود که تو دالاس 2 ساعت ترانزيت داشته باشم، ولی پرواز تورنتو به دالاس 3.5 ساعت تاخير داشت براي همين پرواز دالاس به مکزيکو سیتی رو از دست ميدادم. سریع رفتم بيليتم رو عوض کردم و بجای اينکه بروم دالاس يه بليت واسه هوستون گرفتم و از هوستون اومدم مکزيکو سیتی. حالا فکرش رو بکنيد چمدان های من رو فرستاده بودن کارگو و بعدش من داشتم پروازم رو عوض ميکردم، بايد ميرفتن داخل کارگو چمدن های من رو پيدا ميکردن و تگ هارو عوض ميکردن.
چيزی که برام جالب بود اينه که يک بار که با اير کانادا سفر ميکردم وقتی تو کشوره مقصد بارم رو تحويل گرفتم متوجه شدم که قفل چمدونم باز شده ولی چيزی از چمدونم کم نشده بود. شک کردم گفتم شايد خودم يادم رفته چمدونم رو قفل کنم. ولی اين سری از قصد قفل های چمدونم رو چک کردم و تحويل بار دادم، وقتی تو شهره مقصد چمدون هارو تحويل گرفتم يکی از چمدون ها قفلش باز بود و يکی ديگشون اصلاً قفل نداشت و وسايله داخله چمدن کاملاً مشخص بود که دست خورده است. نميدونم هر سری داخله چمدونه من دنباله چی ميگردن. فقط ميدونم که بصورته سيستماتيک چمدون های من رو هر سری که از من تحويل ميگيرن بعدش ميگردن و دنباله چيزی ميگردن، ولی اينقدر احمق هستن نميدونن که اون چيزی که دنبالش ميگردن رو من داخله چمدون با خودم حمل نميکنم.
فرداي روزی که اومده بودم مکزيک با 2 تا از دوستام رفته بودم برای ناهار بيرون که 1 سرقت از بانک ديدم، حدود 10 تا ماشينه پليس ريخت و من با تعجب گفتم چی شده اونا هم خيلی خونسرد گفتن که هيچی يکی بانک رو زده، زياد جدّی نگير اينجا هفته ای يک بار سرقت از بانک ميشه.
اينجا ساعت کاری اينجوريه که از ساعت 8:30 کار شروع ميشه تا 6:30 بعدازظهر و از ساعت 2 تا 4 هم وقته ناهاره و همه ميرن خونشون. من چون خونم از افيس دور است و ماشين هم ندارم با 2 تا از دوستانم ميريم يک رستوران ناهار ميخوريم. يعنی همونقدر که تو ايران شما در مورده تورم و قيمته دلار و سياست حرف ميزنيد اينا هم در مورد آدم ربايی، سرقت، قتل و قاچاق مواده مخدر حرف ميزنن. از طرفه شرکت هم بهم تذکر دادن که از ساعت 9 شب به بعد حق ندارم از خونه بيرون بروم، و هيچ گونه وجهه نقد و کارت اعتباری نبايد با خودم حمل بکنم. اگر هم مورده سرقت قرار گرفتم هيچگونه مقاومتی نکنم.
اون روز از دهنه من در رفت و گفتم که شرکت من رو بيمه آدم ربايی کرده و فرستاده مکزيک و اين همکارام وسوسه شده بودن که من رو بدزدن و از بيمه استفاده کنن.