دوشنبه، مرداد ۲۷، ۱۳۹۳

دموکراسی شیشه نوشابه ای


در ده ساله گذشته من تقریبا روزی ۲ تا ۳ تا کامنت توی خبرگزاری فارس گذاشتم، بیشتر کامنت‌ها هم مربوط به اخبار سیاسی و اقتصادی بوده. سر انگشتی چیزی حدود ۱۰ هزار تا کامنت تا حالا گذاشتم که متاسفانه افتخار این رو نداشتم که حتی یکبار هم که شده یکی‌ از کامنت هام رو تایید کنند و به نمایش بگذارند. همه رقمه هم کامنت گذاشتم از کامنت‌های کاملا علمی‌ و مودبانه گرفته تا کامنت‌های فحش و دری وری. خدایی نکرده زبونم لال کم کم بعد از ده سال داره چنین حسی بهم دست میده که کامنت هارو نمیخونن و خودشون الکی‌ کامنت میذارند.
درسته که اینجا CBC یک حرومزاده ای تو مایه‌های خبرگزاری فارس است و همیشه یکسری اراجیف به خورد ملت میده ولی‌ حداقل من به عنوان یک خواننده چنین حقی‌ رو دارم که پای تک تک خبرهاش کامنت بذارم. خیلی‌ معمول است که به فرض CBC میاد یه تیتر مزخرف می‌زنه و کلی هم زر مفت می‌زنه اما همهٔ خوانندگان هم چنین حقی‌ رو دارند که برن کامنتی کاملا مخالف نظر CBC بدن.
دموکراسی مثل یک طناب میمونه که حکومت‌ها گردن تک تک شهروندها بستند. حالا یکسری از حکومت‌ها طناب رو کمی‌ بلندتر گرفتن و شما می‌تونید یک کم تکون بخورید و راه برید اما دیگه زیاد که بخواهید دور بشید خلاصه طنابه یجا گیر می‌کنه و جلوتر نمیتونید برید. در حد ۴ تا دونه سندیکا و روزنامه و تظاهرات مسالمت آمیز واسه دلخوشی مردم اوکی است.
یک سری از حکومت ها هم نامردا این طناب رو خیلی‌ کوتاه گرفتن و تا بخوایید تکون بخورید گردنتون درد میگیره زیادم تکون بخورید یه شیشه نوشابه میکنن تو کونتون تا آروم بتمرگید.