شنبه، شهریور ۰۷، ۱۳۹۴

Ontario a land of gold



Did you know that Toronto is the mine-financing capital of the world?
Fur, timber and minerals were Ontario’s first natural resources, but minerals have taken over. According to the Ministry of Northern Development and Mines, Ontario now produces more than $5 billion worth of minerals a year and ranks as the world’s second largest producer of nickel.
Ontario also leads the rest of Canada in the production of gold, zinc, platinum group metals, cobalt, and salt that mainly come from the Canadian Shield, which covers two-thirds of the province. We’re also an important producer of copper, silver, palladium, and Canada's only producer of nepheline syenite, an industrial mineral used as filler in paints, powder coating and plastics.
Ontario ranks first when it comes to exploration and production of minerals in Canada, and mine financing has catapulted the province on a global level. In 2014, the Toronto Stock Exchange (TSX) raised $8.9 billion in new equity capital compared to $6.9 billion in 2013. The TSX and the Vancouver stock exchange, combined, list 1,500 mining companies – more than half of the world’s listed mining companies.
The exploration industry is a very important contributor to Ontario’s economy. In 2014, the value of mineral production reached a record $11 billion, which makes Ontario the top province in Canada for mineral production.
There are currently 43 mines operating in Ontario, including:
  • 14 base metal (nickel, copper, zinc) mines
  • 16 gold mines
  • one platinum-palladium mine
  • one iron mine
  • one diamond mine
  • 10 industrial mineral mines/quarries
Gold accounted for about two-thirds of exploration spending in 2014, much of it concentrated in traditional gold camps across northern Ontario.

Fast facts:
  • The mineral sector is the largest private sector employer of Aboriginal peoples in Canada.
  • Ontario accounts for about 25 per cent of mining jobs in Canada, with two-thirds of them located in the north.
  • In 2014 there were 26,000 people working in mineral production; an additional 50,000 jobs are linked to manufacturing and processing.
  • Over 60 per cent of our mineral production is exported, mostly to the United States.
  • China is one of Ontario’s major competitors in smelting and refining, and Asia is a new competitor in nickel production.

جمعه، تیر ۰۵، ۱۳۹۴

پیاده روی

یکی‌ از تفاوت های تورنتو با بقیه شهرها از نظر ظاهری، خیابان های مستقیم و عریض اش است. پوشش پیاده رو ها از جنس بتن است. وقتی‌ که میخواهند یک بخشی از پیاده‌رو را بدلیل فرسایش تعویض کنند ، بلوک های از پیش ساخته شده نمی آورند‌، بلکه همونجا در محل (توی خیابون) بتن ریزی میکنند. کارشون هم که تموم شد، تاریخ بتن ریزی رو روی بلوک های بتنی‌ درج میکنن. یکی‌ از سرگرمی های من حین پیاده روی اینه که تاریخ این پیاده رو هارو نگاه کنم ببینم که برای چند سال پیش است. منطقه‌ای که من توش زندگی‌ می‌کنم نسبتا جای شلوغی نیست. قسمت مرکزی شهر محسوب نمی‌شه. تک و توک آپارتمان و برج دیده می‌شه. هنوز‌ قسمت اصلی‌ منازل خانه‌های ویلایی یک یا دو طبقه است. این ها رو گفتم که برسم سر اصل مطلب. نکتهٔ جالب برای من اینه که تاریخ پیاده رو ها اکثرا برمیگردد به دهه 1960. یعنی‌ تقریبا 50 سال پیش. الان جمعیت تورنتو حدود 5.5 میلیون نفر است. دهه 1960 جمعیت اش حدود 2.0 میلیون بوده. تقریبا یک سوم جمعیت الان. حالا خودتون حسابش رو بکنید 50 سال پیش چند نفر توی این منطقه زندگی‌ میکردن.‌ طراحی شهری این منطقه رو 60 سال پیش جوری انجام دادن که احتیاج به تغییر نباشه.  ‌ نخوان کلی هزینه کنن برای ساختنش‌، بعد چند سال دیگه بیان بگن حالا رفت توی طرح، یالا خرابش کنید. امروز بگن بکنید واسه آب، فردا برا گاز یه روز دیگه برا تلفن. این پیاده روی جلوی در خونه من رو سال 1964 جوری بتون ریزی کردند که تا الان داره کار می‌کنه. چند وقت پیش مسافرت رفته بودم نروژ‌، سیستم شبکه آبی و فاضلاب شهرشون برمیگشت به 150 سال پیش (1866) و هنوز هم داشت کار میکرد.



سه‌شنبه، تیر ۰۲، ۱۳۹۴

قانون کار استان اونتاریو


اعلامیه کار استان انتاریو (Employment Standards Act)، حداقل استاندارد هایی‌ که در محیط کاری بایستی رعایت شود را مشخص کرده است، و فقط یکسری از قوانین خاص یا معافیت ها از این اعلامیه مستثنی هستند. و اگر کارفرمایی این قوانین رو رعایت نکند کارش به دادگاه کشیده خواهد شد.


ساعات کار و استراحت
یک محدودیتی بر میزان ساعات کاری روزانه و هفتگی وجود دارد. کارگر نبایستی بیشتر از 5 ساعت بصورت پیوسته بدون حداقل نیم ساعت وقت استراحت و یا غذا کار بکند. در بعضی موارد اگر شرایط خاصی‌ مورد توجه قرار بگیرد اونوقت منعی برای اینکه کارگر بیشتر از این حد قانونی بخواهد‌ کار بکند وجود ندارد. اطلاعات دقیق مربوط به ساعات کاری را می‌توانید اینجا (Hours of Work) مطالعه کنید.


پرداخت اضافه کاری
به بیشتر مشاغل بعد از 44 ساعت کار هفتگی اضافه کار تعلق می‌گیرد. و حداقل ضریب اضافه کاری 1.5 برابر است. برای مثال اگر حقوق کارگر 12 دلار بر ساعت باشد و آخر هفته 50 ساعت کار کرده باشد، بایستی 6 ساعت با نرخ 18 دلار به او پرداخت شود. ولی‌ یکسری از کارفرماها برای اینکه حقوق اضافه کاری کارگر را با نرخ حداقل 1.5 برابر پرداخت نکنند، ساعت اضافه کاری را داخل فیش حقوقی نشان نمی‌دهند و به کارگر با نرخ خیلی‌ کمتر بصورت نقد پرداخت میکنند.

حداقل دست مزد
هم اکنون حداقل دست مزد 11 دلار بر ساعت است که قرار است از پاییز امسال به 11.25 افزایش پیدا کند. ولی‌ یکسری از کارفرما ها برای اینکه همین حداقل دستمزد را هم پرداخت نکنند هیچ فیش حقوقی برای کارگر صادر نمیکنند. و هرچقدر که دلشان بخواهند به کارگر پرداخت میکنند. متاسفانه بعضی‌ وقتها هم پول کارگر را اصلا نمی دهند، و کارگر هم چون فیش حقوقی ندارد هیچ گونه بیمه‌ بیکاری بهش تعلق نمیگیرد و دستش هم به جایی بند نیست. اطلاعات دقیق مربوط به حداقل دست مزد را می‌توانید اینجا (Minimum Wage) مطالعه کنید.

پرداخت حقوق
کارفرما بایستی طبق توافق اولیه طرفین در حین استخدام، در موعد مقرر‌، هم فیش حقوقی را ارائه و هم دستمزد را پرداخت کند. یعنی‌ اینطوری نیست که الان وضع مالی بد است یا اینکه الان پول نداریم یک کم صبر کنید تا چند روز یا چند هفته دیگه. طبق قانون، دستمزد کارگر هر هفته یا هر دوهفته یکبار یا هر توافق اولیه‌ دیگری،‌ بایستی سر موعد مقرر‌ پرداخت شود.

پرداخت حین ‌مرخصی
بیشتر کارگران به ازای هر 12 ماه کار‌ بایستی حداقل 2 هفته ‌مرخصی دریافت کنند. بایستی حداقل 4 درصد از کل درآمد سالیانه شان درحین ‌مرخصی پرداخت شود.

تعطیلات رسمی‌
استان انتاریو 9 روز در سال تعطیلات رسمی‌ به عناوین مختلف دارد. و بیشتر کارگران چنین حقی‌ را دارند که در این تعطیلات کار نکنند و و کارفرما بایستی حقوق آنها را در روزهای تعطیل رسمی‌ پرداخت کند.

‌مرخصی بدون حقوق
در یکسری از موارد شما ‌مرخصی بدون حق می‌گیرید و کارفرما حق اخراج شما را بدلیل گرفتن ‌مرخصی ندارد. این موارد شامل مرخصی زایمان‌، مرخصی والدین‌، مراقبت از خانواده و ‌مرخصی برای موارد اضطراری شخصی‌ میشود.

اتمام همکاری
در بیشتر موارد‌، کارفرما بایستی از قبل کارگر را از قصد اتمام همکاری بصورت کتبی‌ مطلع کند. و اگر از قبل بصورت کتبی‌ به اطلاع کارگر نرساند، بایستی بجای آن زمان‌ اخطار به کارگر حقوق پرداخت کند. اطلاعات دقیق مربوط به پایان همکاری را می‌توانید اینجا (Termination of Employment) مطالعه کنید.

قوانین خاص
یکسری قوانین دیگری هم مثل پرداخت سنوات و یا قوانین مشاغل ویژه وجود دارد که دانستن آنها بسیار مفید هست.


اگر احیانا کارگری را دیدید که احتیاج به مشاوره و راهنمایی‌ دارد، و خودش بطور دقیق قوانین را نمی‌داند، لطفا با وزارت کار (Ontario Ministry ofLabour) تماس بگیرید و به اون کمک کنید. متاسفانه کارفرماهای سودجو از بی‌ اطلاعی یا نیاز کارگران سوء استفاده میکنند.

دوشنبه، مرداد ۲۷، ۱۳۹۳

دموکراسی شیشه نوشابه ای


در ده ساله گذشته من تقریبا روزی ۲ تا ۳ تا کامنت توی خبرگزاری فارس گذاشتم، بیشتر کامنت‌ها هم مربوط به اخبار سیاسی و اقتصادی بوده. سر انگشتی چیزی حدود ۱۰ هزار تا کامنت تا حالا گذاشتم که متاسفانه افتخار این رو نداشتم که حتی یکبار هم که شده یکی‌ از کامنت هام رو تایید کنند و به نمایش بگذارند. همه رقمه هم کامنت گذاشتم از کامنت‌های کاملا علمی‌ و مودبانه گرفته تا کامنت‌های فحش و دری وری. خدایی نکرده زبونم لال کم کم بعد از ده سال داره چنین حسی بهم دست میده که کامنت هارو نمیخونن و خودشون الکی‌ کامنت میذارند.
درسته که اینجا CBC یک حرومزاده ای تو مایه‌های خبرگزاری فارس است و همیشه یکسری اراجیف به خورد ملت میده ولی‌ حداقل من به عنوان یک خواننده چنین حقی‌ رو دارم که پای تک تک خبرهاش کامنت بذارم. خیلی‌ معمول است که به فرض CBC میاد یه تیتر مزخرف می‌زنه و کلی هم زر مفت می‌زنه اما همهٔ خوانندگان هم چنین حقی‌ رو دارند که برن کامنتی کاملا مخالف نظر CBC بدن.
دموکراسی مثل یک طناب میمونه که حکومت‌ها گردن تک تک شهروندها بستند. حالا یکسری از حکومت‌ها طناب رو کمی‌ بلندتر گرفتن و شما می‌تونید یک کم تکون بخورید و راه برید اما دیگه زیاد که بخواهید دور بشید خلاصه طنابه یجا گیر می‌کنه و جلوتر نمیتونید برید. در حد ۴ تا دونه سندیکا و روزنامه و تظاهرات مسالمت آمیز واسه دلخوشی مردم اوکی است.
یک سری از حکومت ها هم نامردا این طناب رو خیلی‌ کوتاه گرفتن و تا بخوایید تکون بخورید گردنتون درد میگیره زیادم تکون بخورید یه شیشه نوشابه میکنن تو کونتون تا آروم بتمرگید.